NCŻ stawia na Kajetana Broniewskiego

23.04.2009

Brązowy medalista olimpijski z 1992 roku (Barcelona) w wioślarskim skiffie,  Kajetan Broniewski, został dziś tj. 23. 04. 2009 r.  mianowany na stanowisko menedżera Narodowego Centrum Żeglarstwa. Funkcję obejmie 1 maja.

ps. "Kajtek", nauczyciel wf, trener, skifista, jeden z czołowych zawodników w historii polskiego wioślarstwa, brązowy medalista olimpijski (1992) i mistrzostw świata (1991), zdobywca Pucharu Świata (1991), olimpijczyk z Seulu (1988), Barcelony (1992) i Atlanty (1996).

Urodzony 6 marca 1963 w Zabrzu, syn Eugeniusza i Barbary Purchała, absolwent Technikum Łączności w Warszawie (1982) i stołecznej AWF (1992), gdzie otrzymał tytuł magistra wf i uprawnienia trenera II kl. , wioślarz (187 cm, 92 kg). Skifista, reprezentant warszawskich klubów: Międzyszkolnego Ośrodka Sportowego nr 2 (1973-1981) i AZS-AWF (1982-1997), wychowanek trenera Pawła Berka. Symbol polskiego wioślarstwa u schyłku XX wieku. Wielki talent i tytan pracy, świetny taktyk dobrze "czytający wodę" u progu swojej kariery sportowej toczył równorzędne pojedynki z gwiazdą światowego wioślarstwa Niemcem Thomasem Lange (MŚ juniorów, Panczerewo, 1981), który zdobył potem dwukrotnie tytuł mistrza olimpijskiego. Polak wśród skifistów miał, niestety, dość przeciętne warunki fizyczne i fakt ten chyba sprawił, że nie sięgnął po najwyższe zaszczyty. Na miarę swoich możliwości szansę jednak wykorzystał zdobywając w Barcelonie brązowy medal olimpijski i będąc ozdobą wielu torów regatowych świata w latach dziewięćdziesiątych. Pod koniec kariery, kiedy rywale w jedynkach byli już młodsi i lepsi, próbował swych sił na arenie międzynarodowej w dwójce podwójnej. Był to jednak krok w złym kierunku (singlista z urodzenia) i ostatni występ olimpijski miał nieudany. Mistrz Polski: jedynki (1982-1985, 1988-1992, 1994, 1995, 1997, 1998), dwójki podwójne (1996), wyścigi długodystansowe (1993-1997). Największy sukces w MŚ odniósł w jedynkach w Wiedniu (1991) zdobywając brązowy medal; w tym samym też roku został zdobywcą Pucharu Świata w San Diego (1991).

W pozostałych startach MŚ: 1982 Lucerna: 6 m. (dwójki podwójne, z P. Tobolskim), 1983 Duisburg: 6 m. (jedynki), 1985 Hazewinkel: 7 m. (jedynki), 1989 Bled: 4 m. (jedynki), 1990 Barrington: 4 m. (jedynki), 1993 Roudnice-Racice: 13 m. (jedynki); ponadto na prestiżowych regatach zajmował miejsca: 1991 - Piolulucco: 2 m., Lucerna: 4 m.; 1992 - San Diego: 2 m., Lucerna: 2 m.; 1993 - Meksyk: 2 m., Melbourne: 2 m. Dwukrotny akademicki mistrz świata 1984 Mediolan w dwójkach podwójnych na dystansie 500 i 1000 m wraz z A. Krzepińskim i brązowy medalista AMŚ 1984 Mediolan (dwójki podwójne), z P. Borkowskim, S. Cieślakowskim i P. Tobolskim. Po zakończeniu kariery sportowej (wcześniej prowadził warsztat elektryczny zmarłego w 1985 ojca) był nauczycielem wf i trenerem. Od 2000 roku do końca kwietnia 2005 był dyrektorem biura PZTW, m.in. sprawnym organizatorem interesujących imprez ze świetną obsadą i nagrodami. Od 1 maja 2005 jest Dyrektorem Biura PKOl. Nadal niezwykle sprawny fizycznie. Kawaler. W plebiscycie na najlepszego wioślarza w 80-leciu PZTW uplasował się na 3 miejscu. Mieszka w Warszawie.

Bibl.: Głuszek, Leksykon 1999, s. 163; Pawlak, Olimpijczycy, s. 39; Kobendza, 80 lat PZTW, s. 85, 97-100, 134, 135, 194, 201; Duński, Od Paryża, s. 82-83; Kronika Sportu, s. 1010; AAWF Warszawa sygn. D-8719 / S (tu wiadomość, że jego praca magisterska, napisana pod kierunkiem prof. Jacka Zielińskiego nosiła tytuł: "Urazowość w wioślarstwie". Jej obrona odbyła się 20 grudnia 1991); Wywiad środowiskowy (ankieta wypełniona przez zawodnika)

*1988 Seul: jedynki - 4 m. w przedb. (6 zaw.) z czasem 7:13.77, 2 m. w rep. (4 zaw.) z czasem 7:04.39, 3 m. w półfin. (6 zaw.) 7:03.90, 5 m. w finale (6 zaw.) z czasem 7:03.67 (zw. T. Lange, NRD - 6:49.86)

*1992 Barcelona: jedynki - 2 m. w przedb. (5 zaw.) z czasem 7:11.01, 1 m. w rep.(4 zaw.) z czasem 7:01.64, 3 m. w półfin. (6 zaw.) 7:02.65, 3 m. w finale (6 zaw.) z czasem 6:56.82, zdobywając brązowy medal (zw. T. Lange, Niemcy - 6:51.40).

*1996 Atlanta: dwójki podwójne - 2 m. w przedb. (5 osad) z czasem 6:48.13, 3 m. w rep. (3 osady) z czasem 6:53.21, 1 m. w rep. powtórzonym (4 osady) z czasem 6:48.53, 1 m. w finale C (5 osad) z czasem 6:40.62, zajmując 13 m. w konk (zw. Włochy - 6:16.98). Partnerem w osadzie był A. Korol.


Galeria zdjęć - Fot. Beata Zarach

Wróć